ALABALIKLARIN BOYLANMASI:



Alabalıkların sınıflandırılması yada boylarına göre ayrılması özenle uygulanması gereken bir işlemdir. Çünkü alabalıkların karnivor karakterde olmaları nedeniyle, balıklar arasındaki büyüklük farkı aşırı boyutlara ulaştığında, büyük bireylerin küçükleri yemeleri (Kannibalizm) olgusuyla karşılaşılır. Bu sakıncanın yanında verilen yem büyük balıklar tarafından alınır ve küçük balıklar ise yetersiz düzeyde beslenirler. Böylece yem dağılımının dengesiz olması bakımından büyük balıklar ile küçük balıklar arasındaki büyüklük farkı giderek artar. Sonuçta birim canlı ağırlık artışı için tüketilen yem miktarı (yem değerlendirme değeri) artar, bir başka tanımla yem değerlendirme oranı (FQ yada FCR= Food Conversation Rate) olumsuz yönde etkilenir (Vollmann-Schipper 1975).
Alabalık üretiminde yavru balıkların boylarına göre ilk seleksiyonu, larvaların 6-8 hafta beslenmesinden sonra, yani ön büyütme dönemi sonunda yavruların yaklaşık 1 g ağırlığa ulaştığında gerçekleştirilmelidir. Bu işlemin uygulanmasında sabit yada ayarlı ayırma kutuları kullanılır. Belirtilen gereçler daha çok miktarı az ve boyu küçük yavruların sınıflandırmasında kullanılır. Eğer iyi bir gelişme elde etmek, kanibalizme engel olmak ve aynı büyüklükte balık elde etmek isteniyorsa seleksiyon yapmak zorunludur. Bütün balıklar aynı büyüklükte olurlarsa, günlük yem gereksinimi daha doğru ve havuzun toplam kapasitesi daha kolay tahmin edilir (Atay 1995, Bohl 1982). Hem yavru balıklar hem de daha büyük balıkları sınıflandırmada ise ızgaraları ayarlanabilen, havuzlara ve kanallara monte edilebilen boylama sistemleri kullanılabilmektedir. Bu sistemin ızgara aralığını 1,6-21 mm arasında ayarlamak mümkündür (Atay 1995). Ayrıca alabalıkları aynı anda ikiden fazla boya ayırmak için su püskürtme ve titreşim esasına göre çalışan sınıflandırma
makinalarından da yararlanılabilir. Belirtilen boylama gereçlerinden farklı olarak kapasitesi büyük üretim tesislerinde ise; ayırmayı hızlandırmak, zaman ve işçilikten tasarruf etmek için; üretim tesisi dışında kurulan, su akıntısı verilebilen ve balıkları yakalama sırasında boylama yapabilen sistemlerin kullanılması önerilmektedir (Vollmann-Schipper 1975, Igler 1990).
Yavru Alabalıkların Sınıflandırılması
Alabalıkların boylanmasının pratikte iki önemli yararı vardır. Bunlar:
1- Farklı boyuttaki balıkların ayrılmasıyla kannibalizm önlenir.
2- Özellikle yavru balıklar satış için sınıflandırılmış olur.
Yavru balık üreticileri yavru balıkları satış için pratikte 6 sınıfa ayırmaktadırlar. Bu sınıflar ve balık boyutları Tablo 11’de sunulmuştur (Lindhorst-Emme 1990).
Tablo 11. Yavru balık sınıfları
SINIF
BALIK BOYU
I
II
III
IV
V
VI
6-8
8-10
10-12
12-15
15-18
18-21
Alabalık Yavrularında Boy-Ağırlık İlişkisi
Alabalık yavrularının boy, ağırlık ve sayısal ilişkileri ise Tablo 12’de gösterilmiştir (Lindhorst-Emme 1990).
Tablo 12. Alabalıklarda boy, ağırlık ve adet bağlantısı (Einsele’ye göre)
Boy
cm
Ağırlık
g
Adet/kg
2
0,1
10.000
3
0,3
3.300
4
0,7
1.400
5
1,4
715
6
2,4
410
7
4,0
255
8
5,7
175
9
8,0
125
10
11,0
90
11
15,0
67
12
20,0
50
13
25,0
40
14
30,8
32
15
38,0
26
16
46,0
22
17
55,3
18
18
65,6
15
19
77,5
13
20
90,0
11

Alabalık yavrularının pazara sunumunda sınıflandırma ülkeden ülkeye farklılık göstermektedir. Örnek olarak Avusturya’da tercih edilen sınıflandırma Tablo 13’de görülmektedir (Igler 1990).
Tablo 13. Yavru balıkların sınıflandırılması
Balık boyu
cm
Adet/kg
Ortalama
adet/kg
5-7
7-9
9-12
12-15
15-20
20-25
25’den büyük
660-270
270-120
120-50
50-30
30-10
10-5
5-1
465
195
85
40
20
7,5
3