SU ÜRÜNLERI ETIŞTIRICILIĞI

Su ürünleri yetiştiriciliği hayvansal üretim çalışmaları içinde önemini kabul ettirmiş ve hızla gelişen bir üretim dalı olmuştur. Balık yetiştiriciliğine ilk başlayan toplumlar uzak doğu ülkeleridir. İnsan denetimi altında balık yetiştirme çalışmaları özelikle sazan kültürünü ilk önce Çin ve Japonya’da başladığı daha sonra ise Avrupa’ya yayıldığı bilinmektedir. Bu konuda Japonya, Çin, Tayland, Filipinler ve Endonezya en yaygın uygulamaya sahip ülkelerdir.

Ülkemizde kültür balıkçılığı son yıllarda hızla gelişme göstermektedir, su ürünleri yatırımı hızla gelişmekle birlikte balı hastalıları önemli bir sorun haline gelmektedir. Zamanında bazı gerekli önlemler alınmaz ise büyük ekonomik kayıplarla karşılaşılabilir.

Akua kültür dünyanın bir çok ülkesinde son 20 yıldan beri hızla gelişen bir endüstri haline gelmiştir. Bir çok gelişmiş ülkede balıkların intensif olarak yüksek populasyon yoğunluğunda yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bu nedenle infeksiyöz hastalıklar başarılı bir balık yetiştiriciliği için büyük bir tehlike oluşturur.( Ellis 1988 )

Yurdumuzda 1970’li yıllara gökkuşağı alabalığı ile başlayan kültür balıkçılığı son yıllarda denizlerde yapılan çipura ve levrek yetiştiriciliği ile çok geniş boyutlar kazanmıştır. (Alphaz 1990) Yurdumuzda kültür balıkçılığın gelişmesine paralel olarak bu işletmelerde bakteriyel (Baran vd.1988, Timur 1991, Diler ve Kubilay 1996, Timur vd 1996 a,b) viral (Timur 1991 , Timut vd. 1993 b)ve paraziter (timur vd. 1993 a) hastalıklar da dünyanın diğer ülkelerinde olduğu gibi yurdumuzda da son yıllarda büyük önem kazanmıştır.
Streptococcus, Enterecoccus, Lactococcus gibi gram pozitif hareketsiz kokların klasifikasyonlarında halen bazı güçlükler olduğu bildirilmektedir. (Ksuda vd., 1999; Austin ve Austin 1999; Chen vd., 2001) Enterecoccal enfeksiyon etkenleri daha önceki yıllarda Streptococcus sp. olarak isimlendirilirken son yıllarda Enterecoccus seriolicida (sinonim, Lactococcus garvieae)olarak sınıflandırılmıştır (Ksuda vd., 1999; chen vd., 2001).
Tayvan’da 1992 yılında ticari olarak üretimi yapılan tatlı su karideslerinde (Macrobronchium rosenbergi) %47-52 oranında mortaliteye L.garvieae neden olduğu bildirilmektedir. (New 1995, Taiwen Fisheries Burean 1996)
L.garvieae patojenin sarıkuyruk’larda önemli bir hastalık sebebidir. 1992 yılında (Japon Balıkçılık Bakanlığı)yapılan istatistik verilerine göre 5994 ton balık öldüğü görülmüştür. (Ksuda vd.,1993) L.garvieae bakterisinin neden olduğu enfeksiyon çevresel stres faktörlerine bağlı olarak su sıcaklığı ve ortamdaki organik madde artışının Enterecoccal enfeksiyonların ortaya çıkışında etkili olduğunu bildirmektedir.

Bu makalede streptococosis enfeksiyonuna sebep olan Gram pozitif bakterilerden L.garvieae (S. seriliocide) patojeni özellikleri ve balıklarda oluşturduğu enfeksiyonun belirtileri korunması ve tedavisi üzerinde bilgi toplanması amaçlanmıştır.